Władysław Czarkowski, pseud. Pióro, Czajka (ur. 30 września 1831 w Miodusach-DworakachJerzy Purski, Nowe przyczynki do życiorysu Władysława Czarkowskiego – lekarza i powstańca z 1863 r. Archiwum Historii i Filozofii Medycyny, 1992, 56(1), 57-66, rozstrzelany 29 lipca 1863Akt zgonu Władysława Czarkowskiego, nr 160/1863, Archiwum Państwowe w Siedlcach, Zespół: 62/220/0 Akta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej pod wezwaniem Świętego Stanisława w SiedlcachTadeusz Nieścioruk, Uczcili powstańców, Echo Katolickie, 10 lipca 2013 r. w Siedlcach) – polski lekarz, dowódca oddziału wojsk polskich w czasie powstania styczniowego, naczelnik cywilny powiatu bialskiego.
Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Moskiewskim, prowadził prywatną praktykę w Łosicach. Po wybuchu powstania został mianowany przez komitet centralny łosickim naczelnikiem okręgowym. 23 stycznia na czele utworzonego przez siebie oddziału uderzył na załogę rosyjską w Łosicach, rozbroił miejscowych kwatermistrzów, zabrał broń i uzbroiwszy w nią swój oddział uderzył na kwaterujące wojsko w Stoku Lackim. Bił się ze zmiennym powodzeniem kolejno pod Siemiatyczami, Międzylesiem i Mingosami.