W ciągu pół roku swoich rządów dopuszczał się wielu ekscesów, które ośmieszyły autorytet prezydenta: nagrał płytę A Crazy Man Who Loves i wybrał się w tournée po kraju, zorganizował na żywo transmisję telewizyjną zgolenia swoich wąsów, urządził uroczyste przyjęcie do pałacu prezydenckiego Ekwadorki Loreny Bobbit, która wykastrowała swojego męża z USA, sędziował w zorganizowanym przez siebie konkursie International Miss Banana Contest i pragnął ściągnąć do swojego klubu piłkarskiego Diego Maradonę. Został także oskarżony o defraudację publicznych pieniędzy.
Impeachment Ekwadorskie ruchy społeczne wszczęły protesty przeciwko reformom prezydenta Abdala Bucarama Ortiza oraz formie jego władzy. Protesty doprowadziły Kongres Narodowy (ówczesny parlament) do podjęcia decyzji o wszczęciu impeachmentu wobec urzędującego prezydenta. W 1997 parlament ekwadorski na specjalnej sesji pozbawił go władzy, uznając Bucarama za „niezdolnego psychicznie” do sprawowania władzy. Po obaleniu prezydenta nastał konflikt władzy między wiceprezydent Rosalíą Arteagą a przewodniczącym Kongresu Narodowego