Nawiązał on zatem kontakt z Erich´em Ollenhauerem, który zdołał go namówić do wspólnej walki po stronie SPD, także przy udziale Gerhard´a Zwerenza, przeciwko rządowi Konrada Adenauera w nadchodzących wyborach federalnych. Tendencje w kierownictwie SPD, które znalazły ujście w ideologii roku 1968, doprowadziły w końcowym efekcie do odejścia Ollenhauera. Pozbawiony jego wsparcia i zniechęcony oportunizmen swoich współtowarzyszy, był Lewerenz wystawiony na liczne ataki i odwrócił się od polityki.
Kulmbach 1962-1975 Po powrocie do Kulmbach znalazł Lewerenz innych mecenasów. Tam też dzięki wygranym konkursom w ramach daleko idących programów budowlanych lat 60. i 70. XX wieku zdołał wnieść swoją sztukę do nowoczesnej architektury owych lat. Konsekwentnie używał w architekturze użytkowej kolaży materiałowych i instalacji przestrzennych inspirowanych duchem Bauhausu. Także w malarstwie powiodło mu się w tej fazie artystycznej przejście do nowych tematów i technik, które jednakże w konfrontacji z filozofią Martina Heidegerr i Carla Gustava Jung uległy stopniowemu zaszyfrowaniu.