Leon Przanowski (ur. 6 listopada 1844 w Celejowie, zm. 5 marca 1924 w Lublinie) – ziemianin, powstaniec styczniowy, działacz społeczny i oświatowy, porucznik weteran Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się w rodzinie ziemiańskiej pieczętującej się herbem Nowina jako syn Wojciecha, legionisty napoleońskiego i kapitana Wojska Polskiego z czasów Księstwa Warszawskiego odznaczonego przez księcia Józefa Poniatowskiego orderem „Virtuti Militari”, oraz Marii z Wesslów. Uczęszczał do Gimnazjum Gubernialnego w Lublinie. Następnie wyjechał do Warszawy by studiować w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie. Po zamknięciu uczelni przez władze rosyjskie w 1862 r. podjął studia w Instytucie Politechnicznym i Rolniczo-Leśnym w Puławach.