Przedstawiona scena zalicza się do typu Maiestas Domini (Chrystus Triumfujący) i stanowi główne założenie ikonograficzne portalu. Chrystus siedząc na tęczy depcze bestie, co nawiązuje do 13 Psalmu. Widoczne są tu skojarzenia z późnoantyczną, triumfalną ikonografią cesarską. Prawa rękę wznosi w geście błogosławieństwa, lewą podtrzymuje wspartą o Księgę Żywota. Nad jego głową widoczna jest gołębica jako symbol Ducha Świętego Mandorlę z obu stron podtrzymują aniołowie, zapewne Archanioł Gabriel i Archanioł Michał. U stóp postaci anielskich, po bokach dolnej części mandorli widać zookefaliczne półpostaci św. Marka i św. Łukasza. W skrajnych rogach tympanonu poza aniołami, znajdują się jeszcze półpostaci świętych, po lewej św. Piotr z kluczami, po prawej św. Paweł z księgą. Jest to nawiązanie do Traditio Legis, przekazywania prawa boskiego rządcom kościoła ziemskiego. Zestawienie w pary po obu stronach mandorli wizerunków świętych i ewangelistów ma swoje uzasadnienie, bowiem Marka uważano za ucznia św. Piotra, a Łukasza za towarzysza św. Pawła.

Za inspirację do powstania tego tympanonu uważa się tympanon z Landsberg am Lech (kompozycja), a treściowo proroctwo św. Izajasza i związane z nim fragmenty Ewangelii św. Marka i Łukasza. Analogie odnajduje się w tympanonie z kościoła św.