Tadeusz Urbańczyk (ur. 27 października 1929 w Kazimierówce Zadzim k. Sieradza, zm. 16 maja 1989 w Warszawie) – generał brygady LWP.

Życiorys Był synem Stanisława i Marii z domu Magdziak. W 1933 wraz z rodziną przeniósł się do Łodzi, gdzie do 1939 skończył 4 klasy Szkoły Powszechnej im. Bolesława Chrobrego. Podczas okupacji jego matka była przez kilkanaście miesięcy więziona za nielegalny handel, a ojciec, zagrożony aresztowaniem, uciekł do Magdeburga, gdzie przebywał do końca wojny. W czasie wojny Tadeusz Urbańczyk utrzymywał się z pracy najemnej i dorywczej. W styczniu 1945 wstąpił do Milicji Obywatelskiej w komendzie MO miasta Łódź, jednak jako małoletni został 5 września 1945 skierowany do Korpusu Kadetów przy Centrum Wyszkolenia Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Andrzejowie koło Łodzi. Później został przeniesiony do Państwowego Liceum Ogólnokształcącego w Legnicy, gdzie zaliczył 3 lata nauki. We wrześniu 1947 skierowany do Szkoły Oficerskiej KBW w Legnicy jako podchorąży. Po ukończeniu szkoły został promowany na stopień chorążego na podstawie rozporządzenia Prezydenta RP z 1 maja 1949. Następnie został wyznaczony na dowódcę plutonu w 6 Pułku KBW. W marcu 1950 przeniesiony na dowódcę 1 plutonu CKM szkoły podoficerskiej Ośrodka Szkolenia KBW.