Woroszyłowa w Moskwie. Studia ukończył z wyróżnieniem. Od października 1975 dowódca 8. Dywizji Zmechanizowanej w Koszalinie. 3 października 1975 uchwałą Rady Państwa awansowany do stopnia generała brygady; nominację wręczył mu 10 października 1975 w Belwederze I sekretarz KC PZPR Edward Gierek w obecności przewodniczącego Rady Państwa PRL Henryka Jabłońskiego. W latach 1978–1979 szef sztabu i zastępca dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego, w październiku 1979 wyznaczony na komendanta Centrum Doskonalenia Oficerów, jednak odmówił objęcia tego niższego stanowiska służbowego. Od stycznia 1980 do lutego 1983 przebywał w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. Od 1983 zastępca komendanta Akademii Sztabu Generalnego WP ds. naukowych. 11 października 1984 uchwałą Rady Naukowej Wydziału Wojsk Lądowych ASG nadano mu stopień doktora nauk wojskowych, a 18 marca 1988 uchwałą Rady Naukowej uczelni – stopień doktora habilitowanego. Był promotorem 4 doktorantów. W 1988 uhonorowany Nagrodą MON I stopnia w dziedzinie sztuki operacyjnej.