Superpuchar Interkontynentalny (znany również pod nazwą Supercopa de Campeones Intercontinentales lub Intercontinental Supercup lub Recopa Intercontinental) - mecz piłkarski, w którym corocznie spotykali się ze sobą zwycięzcy Pucharu Interkontynentalnego z Europy i Ameryki Południowej.
Odbyły się tylko dwa turnieje, w sezonie 1968/1969 (podano rok, w którym odbyły się pierwsze mecze, aby odróżnić od drugiej edycji) oraz w 1969 roku. W pierwszej edycji została przeprowadzona seria spotkań między zdobywcami Pucharu Interkontynentalnego w różnych latach z Ameryki Południowej i planowany mecz w europejskiej strefie pomiędzy Interem Mediolan i Realem Madryt. Ponieważ hiszpański klub odmówił udziału w turnieju Inter automatycznie zakwalifikował się do finału Superpucharu. W drugiej edycji mecze odbywały się tylko w Ameryce Południowej i po tym turniej przestał istnieć.
W 1968 roku w strefie Ameryki Południowej o wyjście do finału walczyły trzy kluby - CA Peñarol, Racing Club de Avellaneda oraz Santos FC, w drugiej edycji dołączył do nich zdobywca Pucharu Interkontynentalnego w 1968 roku - Estudiantes de La Plata.