Wspólnie z 4 Dywizją osłaniał ugrupowania własnych wojsk przed nalotami niemieckimi oraz prowadził rozpoznanie w okolicach Angermiinde, Templin, Neuruppin i Friesack. Grupy samolotów szturmowych w osłonie myśliwców atakowały zgrupowanie niemieckie w okolicach Oranienburga, Kremmen, Fehrbellin, Dechtow, Neuruppin, Gross-Dolin i Gross-Schonebeck. 30 kwietnia i 1 maja 1945 dywizje przebazowano na północny zachód, i zachód od Berlina, na lotniska: Vehlefantz i Mothlow, z których wykonywały ostatnie w czasie II wojny światowej zadania.
Wysiłek bojowy Podstawowym zadaniem lotnictwa polskiego na wschodzie było wsparcie działań wojsk lądowych na polu walki, czyli zadania typowe dla lotnictwa operacyjnego. W ciągu 9 miesięcy działań na froncie, polskie jednostki lotnicze wykonały ponad 13 tys. lotów na korzyść wojsk, z tego 5867 lotów wykonały jednostki bojowe, a pozostałe − oddziały lotnictwa pomocniczego. Straty niemieckie zadane przez lotnictwo na polach Mazowsza, Pomorza i pod Berlinem: 25 czołgów, 723 moździerze i działa artyleryjskie, 294 wagony, 28 parowozów, 5 barek, 1358 samochodów i setki wozów taboru konnego. Ponadto lotnictwo WP obezwładniło okresowo dziesiątki baterii artylerii i zniszczyło kilkadziesiąt składów amunicji. W walkach powietrznych zestrzelono na pewno 16 samolotów i 4 zniszczono na lotniskach.