Węgierska tradycja ludowa przechowała zwyczaj grzebania psa w ziemi podczas suszy, by dobiegła wreszcie końca.

Jeleń – przez swoje co roku zrzucane i odrastające poroże stał się uniwersalnym symbolem: znakiem wiecznej odnowy, ponownego narodzenia, słońca, a także Chrystusa. Symbolizował również długie życie, nieśmiertelność, bogactwo i płodność.

Koń – dawni Węgrzy uważali białego konia za zwierzę święte. Táltos składał z niego ofiarę na stosie. Kiedy umierał jeździec, konia chowano wraz z nim.

Wilk – prowadząc nomadyczny tryb życia, przodkowie Węgrów wielokrotnie spotykali się z wilkami i przypisali im niezliczone negatywne i diabelskie określenia.

Zobacz też turanizm węgierski