Misjonarze dotarli do zatoki Chesapeake w lipcu 1816 roku. Podróż zakończyli w Bardstown w Kentucky, gdzie gościli przez 10 miesięcy u tamtejszego ordynariusza Benedicta Flageta. Tam pogłębiali znajomość języka angielskiego i wiedzę o kraju pod kierunkiem miejscowego koadiutora bp. Davida. Rosati, De Andreis i bp Flaget w październiku 1817 dotarli do St. Louis, by przygotować miasto do ingresu bp. Dubourga do tamtejszej konkatedry. Następnie o. Rosati wraz z bp. Flagetem powrócili do Bardstown, a ten pierwszy pracował jako rektor miejscowego seminarium duchownego do października 1818 roku. W tym czasie lazaryści założyli dom zakonny w St. Louis, a także, decyzją bp. Dubourga, seminarium (w Barrens).
O. Rosati został w roku 1820 (po śmierci o. De Andreis) amerykańskim superiorem swego zgromadzenia. Był też profesorem logiki i teologii w Barrens. W owym czasie na terytoriach stanów Missouri, Arkansas i Illinois było siedem drewnianych kościołów, czterech księży i ok. 8000 katolików. W 1822 o. Rosati pisał do o. Brute o 10 księżach, trzech klerykach i 6 braciach.