Misja dyplomatyczna i śmierć Jako członek episkopatu amerykańskiego brał udział w czterech sesjach Synodu Prowincjonalnego w Baltimore. Po zakończeniu czwartej sesji w roku 1840 udał się do Rzymu, gdzie przyjęto go z honorami. Został mianowany apostolskim delegatem na Haiti, gdzie miał uczestniczyć w rozmowach na temat uregulowania stosunków między Stolicą Apostolską i republika haitańską. Jeszcze przed wyjechaniem postarał się o to, by pozostawić w swej diecezji administratora zastępczego. Papież zezwolił, by bp Rosati osobiście wskazał swego koadiutora. Wybór padł początkowo na o. Timona, lecz ten odesłał bullę nominacyjną. Kolejnym kandydatem został ks. Peter Richard Kenrick, wikariusz generalny diecezji Filadelfia. 30 listopada 1841 konsekrował go w Filadelfii, a następnie udał się na Haiti. 31 stycznia 1842 został przyjęty przez prezydenta. Rozmowy zakończyły się sukcesem w postaci zgody na konkordat (podpisany w Rzymie w roku 1843). 22 lutego 1842 wypłynął do Europy powiadomić osobiście papieża o powodzeniu jego misji. Pozostał w Rzymie przez rok. Poznał wówczas abp. Pecciego, który po latach, już jako papież, wspominał Rosatiego jako jednego z najbardziej świątobliwych kapłanów, jakich spotkał w całym swym życiu. Bp Rosati podniesiony został w tym okresie do rangi Asystenta Tronu Papieskiego.