Stanisław Żak (ur. 10 listopada 1930 w Sulisławicach) – generał dywizji WP, zastępca szefa Sztabu Generalnego WP w latach 1990–1991.
Po ukończeniu szkoły w Szreniawie uczył się w szkołach średnich w Miechowie, Wolbromiu, Żywcu i Margoninie, a w 1950 podjął pracę w leśnictwie. 18 XI 1950 wcielony do WP, żołnierz baterii szkolnej przy 10 pułku artylerii haubic w Gnieźnie, potem w Bemowie Piskim. W 1951 został dowódcą plutonu, od jesieni 1952 w stopniu chorążego. Od jesieni 1953 dowódca baterii w stopniu podporucznika, a od jesieni 1954 porucznika. W latach 1955–1959 studiował w Akademii sztabu Generalnego WP w Rembertowie, po czym został starszym pomocnikiem szefa sztabu artylerii 9. Drezdeńskiej Dywizji Piechoty w Rzeszowie w stopniu kapitana. Od 1963 pracował w Szefostwie Artylerii WP. Od września 1963 major, od grudnia 1967 podpułkownik. Absolwent wydziału pedagogicznego Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie. 1969–1973 zastępca dowódcy 5. Brygady Artylerii Armat ds. liniowych w Głogowie, od jesieni 1971 w stopniu pułkownika. Od kwietnia 1973 dowódca 6 Warszawskiej Brygady Artylerii Armat w Grudziądzu (w lipcu 1974 przeniesionej do Torunia) i dowódca garnizonu Grudziądz. Od stycznia 1976 komendant Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Rakietowych i Artylerii im.