Ostatecznie maszyna nie zostało ukończona z powodu, jak podaje jedno źródło, braku dostępności odpowiednich silników lub też (jak się miało okazać) niewystarczającej mocy silnikówTen powód wydaje się wątpliwy, jako że następny Heliofly pomimo większej masy własnej napędzany był pojedynczym silnikiem o mocy szesnastu koni mechanicznych.
Długość wirników wynosiła 2,34 metra. W źródłach panują duże rozbieżności co do masy własnej, masy startowej i udźwigu tego śmigłowca, często mylone są także wersje III/57 i III/59. Według jednego ze źródeł masa własna konstrukcji wynosiła 19 kilogramów, a masa startowa (łącznie z pilotem) do 109 kilogramów, inne źródło podaje masę konstrukcji jako 35 kilogramów, a jej udźwig jako 120 kilogramów.
Heliofly III/59 Zbudowany około 1943 Heliofly III/59 był konstrukcją bardziej konwencjonalną, fotel pilota został umieszczony na lekkim stelażu rurowym z dwoma płozami. W tym modelu także użyto śmigieł przeciwbieżnych, ale pojedynczy silnik umieszczony był jako przeciwwaga tylko na dolnym wirniku przy czym napędzał także górny wirnik za pomocą przekładni stożkowej.
Masa własna konstrukcji podawana jest jako 35 kilogramów, a masa startowa jako 120 kilogramów. Długość maszyny wynosiła 6,1 metra, tyle samo miała wynosić średnica wirników.
Baumgärtl podobno odbył kilka lotów na swojej maszynie
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Śmigłowce