Władysław Tarała (ur. 30 września 1925 w Chlebowicach Wielkich, zm. 11 kwietnia 2008) – polski żołnierz, pułkownik Wojsk Ochrony Pogranicza, magister Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. Więzień NKWD, zesłaniec Syberyjski. Żołnierz
Życiorys 18 maja 1943 roku wstąpił do nowo tworzonej 1 Dywizji Piechoty w Sielcach nad Oką. Po okresie unitarnym został żołnierzem plutonu zwiadu. Przeszedł cały szlak bojowy 1 Armii Wojska Polskiego do Berlina. Trzykrotnie ranny: pod Lenino, Karczewem oraz w trakcie walko o Warszawę. Ukończył Oficerską Szkołę w Mińsku Mazowieckim. Po zakończeniu wojny stacjonował w Skierniewicach, następnie przeniesiony do Wojsk Ochrony Pogranicza w Lubaniu, Szklarskiej Porębie, Gdańsku. W 1960 roku został zastępcą dowódcy Górnośląskiej Brygady WOP w Gliwicach, którą to funkcję pełnił do przejścia w stan spoczynku w 1990 roku. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych oraz wieloma innymi odznaczeniami bojowymi, państwowymi, resortowymi oraz samorządowymi i stowarzyszeniowymi. Był członkiem Koła nr 6 Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego (ZBŻZiORWP) i Gliwickiego Oddziału Sybiraków.