Michael Lee Moorer (ur. 12 listopada 1967 na Brooklynie) – amerykański bokser, były mistrz świata WBO w wadze półciężkiej oraz WBO, WBA i IBF w wadze ciężkiej.
Kariera amatorska Jako amator w 1986, wywalczył brązowy medal podczas Igrzysk dobrej woli w wadze junior średniej. W tym samym roku był również mistrzem USA w wadze junior średniej. Karierę amatorską zakończył z bilansem 48 zwycięstw i 16 porażek.
Kariera zawodowa Kategoria półciężka Jako zawodowiec zadebiutował 4 marca 1988 roku, pokonując przez TKO w 1 rundzie Adriana Riggsa. Po stoczeniu zaledwie 11 walk, jeszcze w tym samym roku w którym zadebiutował otrzymał szansę walki o wakujący pas WBO. Jego rywalem był Ramzi Hassan, który w poprzedniej walce przegrał na punkty z Virgillem Hillem. Moorer zwyciężył przez TKO w 5 starciu, zdobywając tytuł.
Do pierwszej obrony pasa przez Moorera doszło 14 stycznia 1989 roku. Pokonał przez TKO w 2 rundzie Victora Claudio po tym, jak sędzia postanowił przerwać pojedynek po kolejnym nokdaunie Portorykańczyka. W 2 obronie przeciwnikiem był Frankie Swindell, którego Moorer zmusił do poddania w 6 rundzie, zasypując go potężnymi ciosami w narożniku.
W 1988 roku został wyróżniony przez Magazyn The Ring prospektem roku.