Zaleśkiewicz, Psychologia ekonomiczna, Warszawa: PWN, 2011..
Gracz 1 otrzymuje pewną kwotę pieniędzy i decyduje, ile z tej sumy odda graczowi 2, a ile zostawi z tego dla siebie. Gracz 1, jeśli nie chce, nie musi dzielić się z graczem 2 pieniędzmi. Jednocześnie gracz 2 nie może odrzucić propozycji.
Gracz 1 w takim kontekście powinien mieć silnie egoistyczną motywację, ponieważ gracz 2 jest anonimowy. Jeśli gracz 1 zostawi całą pulę dla siebie, wtedy mówimy o równowadze Nasha. Natomiast gdy gracz 1 oferuje jakąś sumę graczowi 2, można wnioskować, że wybór kierowany jest preferencjami zorientowanymi społecznie.
Powstała również inna odmiana gry dyktator: tzw. odwrócona gra dyktator, w której gracz pierwszy może ofiarować drugiemu jakąś sumę ze swojej puli, ale może także pobrać pieniądze z puli gracza drugiego.
Wnioski z badań prowadzonych metodą gra dyktator W klasycznym badaniu Kahnemana, Knetscha i Thalera gracze nr 1 w 75% przypadków dzielili się po równo pieniędzmi z graczem nr 2.