Traugutta 2 róg Krakowskiego Przedmieścia – szerzej zob.: Maria Barbasiewicz, op.cit.. Sukces handlowy Stacji był możliwy dzięki aktywnej promocji jej produktów na licznych wystawach i targach krajowych (m.in. w Poznaniu i we Lwowie), a także – międzynarodowych (wystawa „Sztuka i Technika” w Paryżu w 1937 r.) Oprócz okoliczności zewnętrznych, podstawą dynamicznego rozwoju CDSJ były niewątpliwie kompetencje zarządu Stacji w osobach Henryka Witaczka i jego siostry Stanisławy, która – chociaż biolog z wykształcenia – z czasem podjęła się pełnienia w CDSJ funkcji związanych z wzornictwem przemysłowym (co odpowiadało jej zamiłowaniom i uzdolnieniom plastycznym)Maria Barbasiewicz, op.cit.- zob.: Centralna Doświadczalna Stacja Jedwabnicza w Milanówku [dostęp 2013-01-10].
Okres okupacji niemieckiej (1939–1945) Piękną kartą w działalności Henryka Witaczka są jego zasługi dla konspiracji niepodległościowej w okresie okupacji niemieckiej (1939–1945), a także pomoc uchodźcom z popowstaniowej Warszawy (w latach 1944–1945). W latach okupacji CDSJ funkcjonowała bowiem nadal pod kierownictwem Henryka Witaczka, chociaż pod nadzorem komisarza wyznaczonego przez władze okupacyjne, które traktowały Stację jako zakład specjalny. Henryk Witaczek skutecznie wykorzystywał możliwości, jakie pojawiły się w tej sytuacji.