Tam początkowo regularnie wybiegał na boiska w wyjściowej jedenastce, lecz miejsce w składzie stracił już po upływie sześciu miesięcy.

Wiosną 1999 Fuentes udał się na półroczne wypożyczenie do ekipy Club León, gdzie ponownie nie potrafił wygrać rywalizacji o miejsce w bramce, tym razem z byłym kolegą z kadry młodzieżowej, José Alberto Guadarramą. Mimo to po powrocie do Celayi został pierwszym golkiperem drużyny prowadzonej przez Rubéna Omara Romano i rolę tę pełnił przez następny rok, po czym ponownie trafił na ławkę. Wówczas podjął decyzję o odejściu do drugoligowego klubu Toros Neza z miasta Nezahualcóyotl, a po upływie kolejnych sześciu miesięcy przeszedł do innego zespołu z Primera División A – Tampico Madero FC. W połowie 2002 roku został ściągnięty przez byłego trenera z Celayi, Rubéna Omara Romano, do pierwszoligowego Monarcas Morelia, gdzie spędził trzy lata, odnosząc największe sukcesy w karierze – w jesiennym sezonie Apertura 2002 zdobył swoje jedyne mistrzostwo Meksyku, a w rozgrywkach Clausura 2003 zanotował tytuł wicemistrzowski. W latach 2002 i 2003 dochodził również z Morelią do finału najbardziej prestiżowych rozgrywek północnoamerykańskiego kontynentu, Ligi Mistrzów CONCACAF. Mimo to notował jedynie sporadyczne występy, pełniąc wyłącznie rolę alternatywy dla młodszego niemal o dekadę Moisésa Muñoza.