25 września 1997 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. Rozprawą habilitacyjną była monografia pt. Pochodzenie kruszców Zn-Pb w rejonie olkuskim i chrzanowskim – model oparty na inkluzjach fluidalnych, była ona rezultatem badań warunków powstania śląsko-krakowskich złóż cynku i ołowiu w ramach współpracy z Państwowym Instytutem Geologicznym w Warszawie. Badania finansowane były przez Polsko-Amerykański Fundusz im. M. Skłodowskiej-Curie II (projekt kierowany przez dr E. Górecką pt. Genetyczny model złóż cynkowo-ołowianych regionu śląsko-krakowskiego).
W 2000 został mianowany na stanowisko profesora UW.
31 października 2007 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk o Ziemi.
W latach 2005–2012 sprawował funkcję dziekana Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Mineralogicznego.
Dydaktyka W przeszłości prowadził liczne zajęcia dla studentów wielu lat studiów. Obecnie prowadzi zajęcia dla studentów Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego z obowiązkowych przedmiotów Geochemia, Mineralogia (na I stopniu studiów) oraz Mikroskopia kruszców (na II stopniu studiów, specjalność Geochemia, Mineralogia, Petrologia).