Występują tu doliny o stromych zboczach i wąskim dnie (wciosy, wąwozy) oraz porozcinane bruzdy i fałdy tworzące wgłębienia o łagodnie nachylonych skrzydłach (niecki, parowy)Raszeja Zdzisław: Ostromecko i okolice: Bydgoszcz 2002. Utwory te cechują się z reguły dużym spadkiem oraz silnymi procesami denudacyjnymi na zboczach (obrywy, osuwiska, odpadanie). W południowej części zbocza do większych utworów tego typu należą odwadniane dolinki na północ od Ostromecka oraz w rejonie Mozgowiny i Pienia. W rejonie Ostromecka i Pienia zarejestrowano stare jednostki osadnicze (wzmiankowane w XIII w.), zaś w Gzinie gród warowny z czasów kultury łużyckiej (okres halsztacki 650-400 lat p.n.e.).
Mikroregion należy do bardzo zróżnicowanych ekologicznie. Występuje tu duża różnorodność biotopów (od suchych do podmokłych). Zbocze Mariańskie wykazuje podobieństwo morfologiczne do Zbocza Fordońskiego, lecz jest bardziej zalesione. Zachowane lasy to bardzo często grądy typowe lub zboczowe. W dolinkach z odpływem wody występują łęgi olszowo-jesionowe, a w strefach wysięków wodnych zbiorowiska szuwaru trzcinowego wraz z zaroślami osiki i wierzby. Wśród nasadzeń dokonanych przez człowieka spotyka się bory sosnowe oraz buczyny.