Wszystkożerne ssaki takie jak marmozeta chętnie plądrują gniazda siwuszki tropikalnej, często w porze suchej, gdy występuje niedobór owoców, pomimo prób obrony młodych przez rodziców.
Lęgi odnotowano w okresie od marca do października w północnej Kolumbii, od maja do września w północnej Wenezueli, od lutego do kwietnia w południowo-zachodnim Ekwadorze, pod koniec sierpnia i wrześniu we wschodnim Ekwadorze, a w Surinamie od połowy lipca do końca października. Gniazdo ma kształt głębokiej czarki, jego ściany zbudowane są z mchu, puchu z nasion i kory drzew, spojonych pajęczynami; w środku gniazdo jest wyścielone roślinnością i włóknami liści, a do jego zewnętrznej ściany przyczepione są porosty. Jest umieszczone w rozwidleniu gałęzi lub gałązek na wysokości od 0,6 do 38 metrów. Samica składa od dwóch do czterech jasnoniebieskawych jaj z brązowym plamkowaniem. Inkubacja trwa 13–14 dni, a zajmują się nią oboje rodzice, podobnie jak później karmieniem piskląt. Młode opuszczają gniazdo po 12–14 od wyklucia.
Status zagrożenia IUCN uznaje siwuszkę tropikalną za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W związku ze zmianami w systematyce liczebność populacji nie została oszacowana. Trend liczebności populacji uznawany jest za umiarkowanie spadkowy.