W 1612 roku obraz znalazł się w zakrystii katedry. Pod koniec XVIII wieku wykonano nową ramę, w której dzieło jest wystawiane do dzisiajMichael Scholz-Hänsel El Greco s. 37.. Przed zawieszeniem obrazu w zakrystii namalowano replikę dzieła, która obecnie znajduje się w Monachium, w Starej Pinakotece.

Inne wersje Wszystkie wersje czy to namalowane przez El Greca czy przez jego uczniów w pracowni nie różnią się od siebie kompozycyjnie, układ postaci jest identyczny, fala głów niezmieniona. W wersji monachijskiej różnica polega na zmianie rysów postaci, głównie głowy Chrystusa. El Greco odszedł od delikatnej weneckiej głowy przedstawionej w skrócie odrzuconej do tyłu. Głowa Jezusa trzydzieści lat później jest dłuższa, węższa, typowa dla mieszkańców Toledo; znajduje się w pozycji pionowej, nieco skłonionej, co nadaje jej inny wyraz. Oczy Chrystusa nie są już błagalnie zwrócone do nieba, są nieobecne. Podobnie rycerz stojący obok Jezusa ma głowę silnie wydłużoną, czaszkę szpiczastą, a spojrzenie odległe i pełne smutku. W wersji ze Stanley Moss z prawej strony pojawia się głowa starca. Obraz jest sygnowany – domenikos THEOTO / HRES e’p.