DEFINICJA 2. Niech będą dane trzy skierowane liczby rozmyte A = (x↑A; x↓A), B = (x↑B; x↓B) oraz C = (x↑C; x↓C). Mówimy że: Liczba C jest wynikiem dodawania A i B, zapisywanym C = A + B, jeśli
Liczba C jest wynikiem mnożenia A i B, zapisywanym C = A·B, jeśli
Liczba C jest wynikiem dzielenia A przez B, zapisywanym C = A/B, jeśli
oraz
Odejmowanie jest dodaniem liczby przeciwnej, którą uzyskamy jako wynik mnożenia przez liczbę rzeczywistą 1. Liczba ta może być reprezentowana przez tak zwany singleton. Singleton jako skierowana liczba rozmyta, to para funkcji równych i stałych. Po przekształceniu do postaci typowych liczb rozmytych jest to pionowy odcinek o długości jeden w danym argumencie. Jest on bardzo podobny singletonowi w kontekście typowych liczb rozmytych.
Przyglądając się poszczególnym działaniom widzimy, że są to w rzeczywistości operacje na odpowiadających sobie częściach OFN.
Ciekawą własnością działań na skierowanych liczbach rozmytych jest to, że wiele wyników działań jest bardzo zbliżonych, w niektórych wypadkach takich samych, jak w przypadku działań na typowych liczbach rozmytych. To podobieństwo zachodzi, gdy działamy na skierowanych liczbach rozmytych o tym samym skierowaniu.