Jesienią 1921 r. w wyniku zmian w organizacjach lewicowych i działań Jana Hempla, Spółdzielnia przejęta została przez Komunistyczną Partię Polski, co spowodowało wycofanie się z niej Marii Orsetti. Kierowanie Spółdzielnią objął Jan Hempel wraz z Jerzym Ryngiem, Stanisławem Kruszewskim i Aleksandrem Ostrowskim, jako redaktorem naczelnym wydawnictwa. Księgarnia wraz z wysyłką funkcjonowała w latach 1922–1929 przy ul. Kruczej 26 w Warszawie. Filie działały w czterech miastach: Krakowie, Lublinie, Łodzi i Poznaniu.
W okresie międzywojennym sowiecka literatura polityczna objęta była cenzurą, przez co działalność wydawnictwa była częściowo nielegalna. Książki rozprowadzano po wszystkich krajowych ośrodkach robotniczych, a ich odbiorcami były np. biblioteki związkowe kolejarzy, elektryków, czy pocztowców. Kolportaż, dzięki kontaktom Antoniny Sokolicz, sięgał także środowisk polonijnych, m.in. w Belgii, Francji, Stanach Zjednoczonych i ZSRR. Władze konfiskowały część publikacji zaraz po ich wydrukowaniu, w tym książki Jana Hempla czy Franciszka Fiedlera, pod zarzutem godzenia w ustrój państwowy lub propagowania komunizmu. Przekłady z literatury światowej, monografie historyczno-literackie i inne utwory polskich pisarzy lewicowych wydawano legalnie.