Czesław Pawłowicz (ur. 5 listopada 1892 w Rydze, zm. 8 lipca 1942 w Szanghaju) – podpułkownik dyplomowany saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 5 listopada 1892 w Rydze, w rodzinie Mikołaja i Zofii Oberkampf. W 1917 służył w Armii Polskiej we Francji.
9 listopada 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana i przydzielony do 13 batalionu saperów na stanowisko dowódcyDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 46 z 1 grudnia 1920 r., s. 1295, 1310.. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w dowództwie 13 Dywizji Piechoty pozostając w ewidencji 2 pułku saperówSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 336.. 15 listopada 1921 został „powołany do egzaminu wstępnego (segregacyjnego) na dwuletni Kurs Sztabu Generalnego 1921/23”Dodatek do Dziennika Personalnego Ministra Spraw Wojskowych Nr 29 z 23 lipca 1921 r.. W latach 1921–1923 był słuchaczem II Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału IV Sztabu GeneralnegoDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 63 z 27 września 1923 r., s. 586. i wyznaczony na stanowisko w służbie transportowo-kolejowejRocznik oficerski 1924, s.