thumb|Historia Reformationis Polonicae Stanisława Lubienieckiego jest jednym z pierwszych i najważniejszych opracowań dziejów reformacji w Polsce, opublikowana w języku łacińskim w Amsterdamie dopiero dziesięć lat po śmierci autora. Lubieniecki oparł swoje dzieło na materiałach dziś już zaginionych, dlatego jego Historia Reformacji – pomimo swojej tendencyjności – stanowi pierwszorzędne źródło historii ruchu braci polskich.
Stanisław Lubieniecki herbu Rola, ps. „Christianus Thimoteus, Brutus” (ur. 23 sierpnia 1623 w Rakowie, zm. 18 maja 1675 w Hamburgu) – polski astronom, historyk, pisarz i duchowny kościoła braci polskich zabiegający o odwołanie edyktu z 1658 roku o banicji braci polskichTadeusz Łepkowski, Mały słownik historii Polski, Warszawa 1964, s. 174.. Jego nazwisko w pismach anglojęzycznych zapisywane jest również jako Lubiniezky lub Lubyenyetsky, rezydent króla polskiego w Hamburgu w latach 1667–1674Historia dyplomacji polskiej, t. II: 1572–1795, pod redakcją Zbigniewa Wójcika, Warszawa 1982, s. 271..