Front Środkowy – związek operacyjny Wojska Polskiego improwizowany w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku.
Front Środkowy, nazywany też Armią „Lublin”. Utworzony 11 września 1939. Skład: Armia Lublin, ponadto wszystkie oddziały, które walczyły nad Wisłą między Warszawą a Sandomierzem, oraz oddziały Armii „Prusy”, znajdujące się na przedpolu Wisły, oraz te które przejdą Wisłę na odcinku Armii Lublin. Dowódcą armii był generał dywizji Tadeusz Piskor, a szefem sztabu, pułkownik dyplomowany Jerzy Aleksander Zawisza.
Zadaniem Frontu było: bronić Wisły od Pilicy do Sandomierza, organizując obronę (w miarę odwrotu Frontu Północnego wzdłuż Wieprza na Kock, utrzymać kontakt z armiami na zachodnim brzegu Wisły, ułatwić im przeprawę. Po przeprawieniu się wojsk generała Tadeusza Kutrzeby odchodzić na Tomaszów Lubelski. Po przejściowej obronie Wisły Front Środkowy przekazał część sił Frontowi Północnemu i 14 września, zgodnie z rozkazem Naczelnego Wodza rozpoczął odwrót do południowo-wschodniej Polski.