7 stycznia 1971 w San Juan znokautował byłego mistrza świata wagi junior półśredniej Alfonso "Peppermint" Frazera w 10. rundzie, a 16 marca tego roku w mieście Panama spróbował odebrać tytuł mistrza świata WBA w wadze lekkiej Duránowi, jednak został znokautowany w 11. rundzie. Po kilku wygranych walkach ponownie zaatakował tytuł mistrza świata WBA, tym razem w wadze junior półśredniej, ale przegrał na punkty z broniącym tytułu Antonio Cervantesem 17 maja 1975 w Panamie.
Po raz trzeci zmierzył się o pas mistrza świata, tym razem federacji WBC w wadze lekkiej, 8 maja 1976 w Bayamón z czempionem Gutsem Ishimatsu, którego jednogłośnie pokonał na punkty. Skutecznie bronił tytułu wygrywając z Hectorem Mediną 10 września 1976 przez nokaut w 7. rundzie, z Buzzsawem Yamabe 12 lutego 1977 przez techniczny nokaut w 6. rundzie i z Vicente Mijaresem 25 czerwca 1977 przez techniczny nokaut w 11. rundzie. Wszystkie te walki odbyły się w Bayamón.
21 pierwszego stycznia 1978 w Caesars Palace w Las Vegas de Jesús stoczył trzecią walkę z Roberto Duránem. Stawką był zunifikowany tytuł mistrza świata wagi lekkiej (WBA i WBC). Durán zwyciężył przez techniczny nokaut w 12.