Bitwa pod Seckenheim – rozstrzygająca bitwa w trakcie wojny badeńsko-palatynackiej (niem. Mainzer Stiftsfehde), w latach 1461–1462.
Po śmierci, w 1449 w Worms, 25-letniego elektora Ludwika IV opiekę nad jego jednorocznym synem Filipem objął brat Ludwika, Fryderyk I. W okresie swojego panowania Fryderyk poszerzył znacznie terytorium, przekształcając Palatynat Reński w jedno z najpotężniejszych i nowoczesnych księstw w zachodnich Niemczech. Zgodnie z postanowieniami złotej bulli Karola IV, Fryderyk I mógł pozostawać zastępcą nieletniego Filipa do czasu osiągnięcia przez chłopca pełnoletniości. Chcąc obejść to prawo, zaadoptował on chłopca w 1451 oraz zdecydował się nie wstępować w związek małżeński, aby zachować porządek dziedziczenia (później poślubi on potajemnie Klarę Dett). Dzięki temu Fryderyk I mógł sprawować władzę jako jedyny elektor, co poparli liczni książęta oraz papież. Przeciwko tej decyzji opowiedział się jednak cesarz Fryderyk III Habsburg, który z powodów politycznych wypowiedział wojnę nowemu władcy Palatynatu.