II wojna światowa Podczas okupacji hitlerowskiej pozostał w Warszawie. Po upadku powstania warszawskiego wysiedlono go do Milanówka, gdzie wspólnie z ówczesnym rektorem Uniwersytetu Warszawskiego, profesorem Włodzimierzem Antoniewiczem utworzyli Radę Główną Opiekuńczą, której zadaniem było niesienie pomocy pracownikom naukowym.
Po zakończeniu wojny przez kilka miesięcy mieszkał w Zakopanem, a od roku akademickiego 1945/1946 rozpoczął wykłady na Wydziale Mechaniczno-Elektrycznym Politechniki Gdańskiej, gdzie od lipca 1946 obejmował stanowisko profesora zwyczajnego w Katedrze Elektrotechniki Teoretycznej. Był również honorowym dziekanem i kuratorem Wydziału Elektrycznego, na którym był założycielem i kierownikiem Katedry Elektrotechniki Teoretycznej. Z inicjatywy Profesora w 1945 roku reaktywowano Oddział Gdański Stowarzyszenia Elektryków Polskich.
Praca dydaktyczna Profesor Staniewicz był wybitnym dydaktykiem. przywiązywał dużą wagę dołączenia wiedzy teoretycznej zdobywanej na uczelni z praktyką zawodową. W czasie gdy był dziekanem wymagał od studentów czteromiesięcznej praktyki w fabryce na stanowisku robotniczym.