Próby z maszyną odbywała się na lotnisku w Getafe. Przy kołowaniu wiropłatu okazało się, że wirniki obracają się z różnymi prędkościami (górny wirnik miał 110 obrotów na minutę, a dolny tylko 50) co było spowodowane ich wzajemnym oddziaływaniem i generują niesymetryczną siłę nośną co powodowało przechylanie się wiropłatu na jedną stronę.

Maszyna została zniszczona w jednej z prób poderwania jej do lotu kiedy przechyliła się na burtę i uderzyła silnie w ziemię.

Pomimo że konstrukcja okazała się niepraktyczna, już pierwsze próby praktycznie zademonstrowały zjawisko autorotacji i zachęciły Ciervę do dalszych eksperymentów. Dwie następne maszyny, C.2 (1921) i C.3 (1921) miały znacznie uproszczoną konstrukcję wirnika, Ciervie ostatecznie udało się zbudować pierwszy praktycznie działający wiatrakowiec C.4 w 1922.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Wiatrakowce