Wenus i Mars () – obraz włoskiego malarza renesansowego Paola Veronesego, sygnowany na kamiennej płycie: PAVLUS VERONENSIS F.
Obraz został zamówiony przez cesarza Rudolfa i był jednym z trzech dzieł o tematyce mitologiczno-miłosnej zleconych artyście. Dwa pozostałe znajdują się we Frick Collection w Nowym Jorku: Alegoria Cnoty i Występku i Alegoria źródła Mądrości i Mocy. Porusza temat romantycznej miłości rzymskiej bogini miłości Wenus i boga wojny Marsa opisanej w Metamorfozach Owidiusza.
Opis obrazu i interpretacja Akt spotkania dwojga kochanków rozgrywa się w sielankowo spokojnej scenerii. Z lewej strony stoi naga bogini, lewą ręką obejmując przybyłego Marsa, siedzącego przed nią w zbroi. Prawa dłoń Wenus spoczywa na piersi z której wypływa mleko czym podkreśla swoją kobiecość. Z prawej strony znajduje się bojowy rumak boga wojny, poskramiany przez jednego z amorków. Jego sylwetka wzorowana jest na antycznych pomnikach konnych. Podkreślona muskulatura zwierzęcia wyraża jego siłę, a pochylona głowa i spokojne oczy łagodzą jego obraz. Ukazane dwa putta stanowią klucz do interpretacji dzieła. Pierwszy poskramiający konia symbolizuje ujarzmienie miłosnych pragnień boga Marsa, panowanie nad namiętnościami.