Bitwa pod Tirano – bitwa stoczona 11 września 1620 roku pomiędzy siłami kantonów szwajcarskich (tzw. Drei Bünde) a także Berna i Zurychu oraz wojskami Habsburgów hiszpańskich w trakcie konfliktu francusko-szwajcarsko-habsburskiego (tzw. Bündner Wirren) toczonego w latach 1618–1639 w ramach Wojny trzydziestoletniej. Starcie zakończyło się zwycięstwem Habsburgów.
Tło wydarzeń Po masakrze protestantów we włoskiej Valtelinie (niem. Veltliner Mord, wł. Sacro Macello) oraz powstaniu wywołanym przez katolików z tzw. Związku Trzech Kantonów (Drei Bünde), latem 1620 r. wojska hiszpańskie zajęły miasto. Miejscowi protestanci zwrócili się wówczas o pomoc do Szwajcarów. Większość katolickich miast odmówiła jednak interwencji, jedynie miasta Zurych oraz Berno zdecydowały się wysłać swoje siły do Valteliny.
W sierpniu 1620 roku 1000 zuryskich i 2100 berneńskich żołnierzy pod wodzą Niklausa von Mülinena oraz Jakoba Steinera wyruszyły ku Graubünden, obierając trasę przez Brugg oraz Toggenburg. Po rozdzieleniu się, armia z Zurychu pomaszerowała przez Prättigau ku Oberengadin, Berneńczycy natomiast obrali kurs przez Przełęcz Splügen w kierunku Chiavenny. Szwajcarów wzmocniły wkrótce siły Związku Drei Bünden w liczbie 1200 ludzi pod wodzą Johanna Gulera.