Maszyna miała lepszą stateczność poprzeczną od wcześniejszych C.1 i C.3 ale nadal miała bardzo silną tendencję do niekontrolowanego przechylania się na jedną stronę czemu nie mogły zapobiec nawet duże powierzchnie sterowe. W trakcie testowania wiatrakowiec wykonał kilka około dwumetrowych podskoków do góry ale był w stanie rozpocząć kontrolowanego lotu. W czasie testów maszyna była trzykrotnie uszkodzona w różnych wypadkach. Ostatecznie eksperymenty z C.2 zakończono w kwietniu 1922.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wiatrakowce