utworzona została samodzielna eparchia jekaterynburska, a sobór Objawienia Pańskiego stał się jej główną świątynią.
Budynek jekaterynburskiego soboru katedralnego wykonany został z czerwonej cegły i spoiwa wapiennego. Na zewnątrz jego ściany pomalowane zostały na kolor turkusowy i biały. W czasie jednego z późniejszych remontów fasadzie nadano barwy złote i białe. Sobór wzniesiony został w stylu rosyjskiego baroku. Nie zachowały się dokładne dane architektoniczne obiektu, jest on znany z kilkudziesięciu fotografii oraz rycin. W 1856 r. długość budowli wynosiła 45 metrów, a szerokość 15 metrów. Po ostatniej przebudowie, w latach sześćdziesiątych XIX wieku (gdy dobudowano nowe kaplice), wymiary soboru były następujące: 55,5 metrów długości i 25,6 metrów szerokości. Sobór mógł pomieścić około 4,5 tysiąca wiernych. Kopuła i iglica świątyni były złocone i doskonale widoczne na terenie miasta. Zwarta dzwonnica soborowa miała pięć pięter i mierzyła 66 metrów, a jej najcięższy dzwon ważył ponad 5 ton. Była to tym samym druga pod względem wysokości budowla w mieście, zaraz po Wielkim Złatouście.