Walki w mieście spowodowały, że Nowy Sącz należał do najbardziej zniszczonych miast Małopolski: obiekty mieszkalne, budynki użyteczności publicznej i przemysłowe zostały w 60 proc. zniszczone. W ciągu niespełna dwóch dni trwania walk od sowieckiego i niemieckiego ostrzału zginęło kilkudziesięciu sądeczan, w tym m.in. Helena Mrówka oraz Halina Szurmiakowa – harcerka, uczestniczka tajnego nauczania podczas okupacji. Również bilans całej wojny był dla Nowego Sącza bardzo niekorzystny. W 1939 roku miasto liczyło blisko 34 000 mieszkańców, a w 1946 roku niespełna 23 000.
Komendantem wojennym miasta został płk gwardii Iwan Nagatkin. Pierwszym prezydentem Nowego Sącza został przedwojenny włodarz miasta Roman Sichrawa (do kwietnia 1945 roku, jego następcą został Józef Konieczny). Dla mieszkańców miasta najgorsze było pierwsze kilkanaście miesięcy „wyzwolenia”, kiedy to przez miasto przetaczały się dziesiątki tysięcy żołnierzy radzieckich, a w mieście funkcjonowały szpitale polowe (między styczniem a listopadem 1945 w Nowym Sączu stacjonowało przeszło dwanaście jednostek szpitalnych). Jak czytamy w rozdziale „Pomnik Chwały Armii Czerwonej w Nowym Sączu – Dzieje Zakłamania” autorstwa Leszka Zakrzewskiego, który przytacza fragmenty raportów do Urzędu Wojewódzkiego przez władze miasta i powiatu:
Przypisy
Bibliografia
Nowy Sącz Kategoria:Polska podczas II wojny światowej Kategoria:1945 w Polsce Kategoria:Historia Nowego Sącza