Kazimierz Cytowicz z siostrami, Wincentą i Stefanią|thumb Kazimierz Cytowicz (ps. Antoni Chrustowski, ur. 5 sierpnia 1841 w Podubisiu, zm. 4 kwietnia 1930 w Wilnie) – polski ziemianin, oficer wojska rosyjskiego, powstaniec styczniowy, podporucznik weteran Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Stanisława Cytowicza i Wincenty z Merchelewskich, miał trzy siostry (Stefanię zamężną Griniewicz, Stanisławę zamężną Lewoniewską i Wincentę/Wincentynę) i trzech braci (Leopolda, Benedykta i Zygmunta)Hołownia W. Ś.p. Kazimierz Cytowicz. Słowo nr 85 s. 3 (11.4.1930). Ponieważ był synem powstańca listopadowego, objął go dekret carski i w 1855 przymusowo wcielono go do II korpusu kadetów w Sankt Petersburgu. Korpus ukończył w 1862 roku, przydzielono go wówczas do gwardyjskiej i grenadierskiej artyleryjskiej 3 brygady w Sankt Petersburgu w randze podporucznika (14 czerwca 1862). Po wybuchu powstania styczniowego wziął urlop i zaciągnął się do partii Jakuba Gieysztora. Przydzielono go do grupy kierowanej przez brata, Zygmunta Cytowicza. Po klęsce pod Cytowianami, w której zginął jego brat, przybrał nazwisko Antoniego Chrustowskiego i przeszedł do partii Jabłonowskiego. 16 kwietnia 1863 (inne źródła podają błędne daty 27 kwietnia i 15 kwietnia) w potyczce pod Szakwiciami został ciężko ranny i trafił do niewoli rosyjskiej.