Od grudnia 1969 był Głównym Inżynierem Wojsk Radiotechnicznych w Szefostwie Wojsk Radiotechnicznych Dowództwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. W 1971 ukończył Od lutego 1971 dowodził 2. Pułkiem Radiotechnicznym, a we wrześniu 1972 został szefem Wojsk Radiotechnicznych Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. 4 października 1979 uchwałą Rady Państwa mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze 12 października 1979 przewodniczący Rady Państwa PRL Henryk Jabłoński w obecności I sekretarza Komitetu Centralnego PZPR Edwarda Gierka i ministra obrony narodowej gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego. Od grudnia 1981 zastępca dowódcy WOPK ds. techniki i zaopatrzenia.
Należał do grupy pierwszych oficerów, którzy uzyskali specjalność inżynierów radiolokacji i tworzyli Wojska Radiotechniczne w latach 50. i 60. XX wiekuS. Czmur, W. Wójcik: Generałowie w stalowych mundurach, Redakcja Czasopism WLOP – Dom Wydawniczy Bellona, Poznań-Warszawa 2003, s. 157.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym Powązkach (kwatera B4-7-19)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze, w pogrzebie udział wziął minister obrony narodowej gen. armii Florian Siwicki. W imieniu żołnierzy WP Zmarłego pożegnał dowódca WOPK gen. dyw.