Osady te powstały na ogół na ziemiach lepszych, urodzajniejszych, niewymagających karczowania lasów, z kolei w górach pojawiają się zwykle w dolinach rzek, wzdłuż których prowadziły drogi.
Historia
Miejscowości z patronimicznymi nazwami powstawały wraz z rozwojem wczesnego feudalizmu w wyniku nadań majątków ziemskich dla rycerstwa oraz szlachty, jakich dokonywał król albo książęFranciszek Piekosiński, Rycerstwo polskie wieków średnich, Kraków 1901.. Rycerz otrzymywał we władanie pewien teren wraz z funkcjonującymi na nim osadami i wybierał wśród nich swoją siedzibę lub budował całkiem nową. Najczęściej był to zamek lub rycerska wieża obronna, przy której rozwijała się także osada służebna pełniąca posługi dla właściciela. Patronimiczna nazwa takiej osady pochodziła bezpośrednio od imienia swojego patrona lub zasadźcy.
Budowa nazwy patronimicznej Polskie nazwy patronimiczne składają się z dwóch członów, którymi są imię, nazwisko lub funkcja patrona, dostojnika oraz z przyrostka:
-wice, -wiec oraz starsza staropolska -wicze: