Postmarksizm − nurt w myśli lewicowej tzw. zachodniego marksizmuTormey, Townshend 2010: s. 9. postulujący przeformułowanie, a nawet odrzucenie, wielu tez klasycznego marksizmu, jako nieprzystających do nowych warunków i powodujących spychanie nurtu lewicowego na margines, na korzyść idei nowej prawicy.
Źródła i kontekst powstania thumb|200px|Antonio Gramsci Wydarzenia roku 1968 wpłynęły na ukształtowanie się postmarksizmu. Z jednej strony brutalne stłumienie Praskiej Wiosny ostatecznie skompromitowało ZSRR w oczach zachodnich marksistów, z drugiej wydarzenia paryskieTormey, Townshend 2010: s. 10., skierowane między innymi przeciwko partii komunistycznej, wykazały, że dla młodych ludzi marksizm klasyczny przestał być punktem odniesienia, a dyskurs polityczny przeniósł się z gabinetów partyjnych "na ulicę"Tormey, Townshend 2010: s. 11.. Postmarksizm wyrastał z myśli filozoficznej szkoły frankfurckiej, dawnych krytycznych marksistów jak György Lukács, Antonio Gramsci i Ernst Bloch oraz z filozofii poststruktalistycznej Jean-Francois Lyotarda, Jacques'a Lacana, Michela Foucaulta, Jacques'a Derridy i późnego Ludwiga WittgensteinaTormey, Townshend 2010: s. 95..