Grosser Musikvereinssaal mały|Grosser Musikvereinssaal Grosser Musikvereinssaal (Wielka Sala), inaczej zwana salą złotą, jest zbudowana na planie prostokąta (shoebox) o wymiarach 48,9 m długości, 19,1 m szerokości oraz 17,75 m wysokości, ma kubaturę 15 000m³. Mieści 1700 miejsc siedzących i 200 stojących na widowni głównej i dwóch balkonach. Ściany sali w większości wykończono tynkiem. Balkony są podtrzymywane przez kariatydy. Na suficie znajdują się freski przedstawiające Apolla i dziewięć muz. Scena ma powierzchnię 163 m². Za sceną, na poziomie balkonów ulokowano organy. W roku 1895 zamontowano elektryczne oświetlenie. W 1911 przebudowano balkony i zmieniono układ siedzeń w celu ułatwienia ewakuacji w razie zagrożenia. Dodano prawie 150 miejsc siedzących i zwiększono powierzchnię dla orkiestry o około 45%.
Proporcje sali i liczne nieregularności powierzchni ścian (dwadzieścioro drzwi, ponad czterdzieści okien, nisze, zdobienia i rzeźbienia) zapewniają dobre parametry akustyczne: czas pogłosu, siłę dźwięku, jego przejrzystość i przestrzenność oraz równomierne rozpraszanie na całą widownię.