W końcu 1946 roku, po rozwiązaniu Polskich Sił Powietrznych, Szrajer wstąpił do RAF-u na dwa lata. Latał w dywizjonach: 51, 242 i 40.
Zdemobilizowany na początku 1949 roku rozpoczął pracę jako pilot cywilny w firmie Lancashire Aircraft Corporation, w czasie blokady Berlina wykonał jako pilot tej firmy około 150 lotów z zaopatrzeniem dla miasta. Następnie w firmie Eagle Aviation latał na długich liniach (do Johannesburga, Teheranu, Karaczi). W tym czasie otrzymał obywatelstwo brytyjskie.
W latach 1951–1954 Kazimierz Szrajer pracował w 412 Jednostce Badań Technicznych lotnictwa USA, a następnie w Air Charter. Oficjalnie prowadził loty doświadczalne, naprawdę jednak pracował dla CIA, latając ze zrzutami i skoczkami dla organizacji antykomunistycznych w Europie Wschodniej.
W 1955 r. Szrajer z rodziną wyemigrował do Kanady. Tam pracował jako pilot dla firm Maritime Central Airways, a później w Nordair. W tej drugiej, jako doświadczony pilot, szkolił innych i wykonywał najtrudniejsze zadania (jako pierwszy w firmie pilotował Boeinga 737 oraz jako pierwszy pilot cywilny lądował samolotem pasażerskim za kołem podbiegunowym). W październiku 1969 roku, w czasie wojny w Biafrze, wykonał 36 lotów z pomocą humanitarną, lądując w bardzo trudnych warunkach. Po powrocie do Kanady dalej pracował dla Nordair.