Za tą interpretacją idą bibliści: Jeremias, Dodd, Bultmann i inni.
Apokalipsa 180px|thumb|right|Przedstawienie Fleuve de Vie, Rzeki życia z Księgi Apokalipsy, Urgell Beatus (f°198w-199), ok. X w. Autor natchniony dwukrotnie mówi o wodzie żywej w Księdze Apokalipsy: w rozdz. 21, w wersecie 6 w odniesieniu do Nowego Jeruzalem: „Ja pragnącemu dam darmo pić ze źródła wody życia”, zaś w rozdz. 22, w wersecie 1: „I ukazał mi rzekę wody życia, lśniącą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka”. W obu przypadkach termin często interpretowany jest jako Duch Święty.
Katechizm Kościoła Katolickiego uważa to określenie Ducha Świętego, za jedno z najpiękniejszych (nr 1137).
Przewijający się w pismach Janowych temat wody żywej może zostać przedstawiony w następujący sposób:
Ewangelia Jana 4,14Ewangelia Jana 7,37.38Apokalipsa 21,6... woda, którą ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu.... Jeśli ktoś jest spragniony... niech przyjdzie do mnie i pije!... Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza.... Ja pragnącemu dam darmo pić ze źródła wody życia.
Użycie zwrotu «woda żywa» w 20 rozdz. Apokalipsy stanowi motyw składowy wspólnego dla całej księgi "wątku o życiu". Pojawia się on, gdy mowa jest o «księdze życia» w rozdz. 21 oraz o «drzewie życia» w rozdz.