Tadeusz Stawowiak pseud. Smyk (ur. 28 marca 1928 w Brzezince k. Wadowic, zm. 20 grudnia 1987 w Krakowie) − generał brygady LWP.
Życiorys Do 1942 skończył szkołę podstawową w Brzezince, a do 1949 liceum mechaniczne w Nowym Bytomiu. W czerwcu 1943 wstąpił do BCh, gdzie przybrał pseudonim „Smyk” i walczył w grupie dywersyjno-wypadowej Stefana Turka „Świerka” w powiecie wadowickim. W 1946 wstąpił do OM TUR, a w 1948 do ZMP. W 1949 krótko pracował w Hucie Małapanew w Ozimku, po czym został wcielony do WP.
Od 1950 dowódca działa pancernego w 6 Pułku Czołgów Ciężkich we Wrocławiu, od 29 marca 1952 szef służby chemicznej tego pułku, wkrótce mianowany podporucznikiem, a w 1954 porucznikiem. 1953-1956 studiował na Fakultecie Wojsk Pancernych w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, po czym został mianowany kapitanem i szefem sztabu batalionu czołgów w 33 Nyskim Pułku Zmechanizowanym, a w maju 1957 szefem sztabu batalionu rozpoznawczego w 2. Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej w Nysie, od listopada 1957 szef sztabu 13 Pułku Czołgów i Artylerii Pancernej tej dywizji. 1 X 1960 mianowany majorem, 16 IX 1963 podpułkownikiem, a 4 V 1968 pułkownikiem. Od sierpnia 1961 kierował wydziałem w sztabie dywizji i był zastępcą szefa sztabu, a w lutym 1964 został dowódcą 15 Pułku Czołgów.