Inkwizycja sycylijska – jedna z odmian państwowo-kościelnej inkwizycji, instytucji powołanej do zwalczania herezji, działająca na Sycylii od 1720 roku do 1782 roku.
Pojęciem inkwizycja sycylijska bywa określany także trybunał inkwizycji hiszpańskiej, działający na tej wyspie w latach 1500–1720, jak również sądy średniowiecznych inkwizytorów papieskich działających tam przed rokiem 1500.
Historia thumb|Palazzo Chiaramonte - dawna siedziba trybunału inkwizycji w Palermo Sądy inkwizycyjne na Sycylii istniały w sposób nieprzerwany od końca XIII wieku, początkowo jako część inkwizycji papieskiej, a od 1500 roku jako część inkwizycji hiszpańskiej. Inkwizycja sycylijska jako samodzielna instytucja powstała dopiero w wyniku usamodzielnienia się miejscowego trybunału inkwizycji hiszpańskiej po wojnie o sukcesję hiszpańską. Było to skutkiem przejścia Sycylii spod władzy Hiszpanii pod władzę najpierw Habsburgów austriackich (1720), a następnie Burbonów (1734). Jej niezależność od wielkiego inkwizytora oraz hiszpańskiej Rady Inkwizycji w Madrycie potwierdził papież Klemens XI w 1720 rokuLea, s. 1-40; por. Del Col, s. 236 i nast.;