Odznakę nadawał minister spraw wewnętrznych na wniosek Dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza. Nadawana była z okazji Święta Odrodzenia Polski – 22 lipca, rocznicy powołania Wojsk Ochrony Pogranicza – 10 czerwca lub Dnia Wojska Polskiego – wówczas 12 października, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach w innych terminach. Osoba wyróżniona otrzymywała odznakę i jej legitymację. Przy nadawaniu odznaki zachowywano kolejność w stopniach (najpierw brązową, następnie srebrną i złotą), lecz w szczególnie uzasadnionych wypadkach można było od niej odstąpić.
Minister mógł pozbawić odznaki w razie stwierdzenia, że jej nadanie nastąpiło w wyniku błędu albo że osoba wyróżniona dopuściła się czynu, wskutek którego stała się niegodna tej odznaki. Koszty związane z nadawaniem odznaki pokrywano z budżetu MSW.
Opis odznaki Odznaka miała kształt krążka o średnicy 33 mm, wykonanego z metalu w kolorze brązowym, srebrnym lub złotym. Na awersie pośrodku znajdował się kontur granic PRL z wkomponowanym wizerunkiem orła (według wzoru godła Polski). Od konturu granic promieniście obchodziło osiem stylizowanych słupów granicznych, między którymi znajdował się skrót: PRL.