W roku 1862 wariacja gyūnabe z regionu Kantō jako pierwsza wybiła się i zyskała popularność wśród konsumentów.
Czas gwałtownego wzrostu popularności dania przypada na okres od początków okresu Taishō (1912–1926) po wczesne lata okresu Shōwa (1926–1989). Do niepodważalnego sukcesu potrawy przyczyniła się niska cena wołowiny oraz ówczesna popularność dań sprzedawanych z typowych dla Japonii stoisk gastronomicznych (yatai) w miejscach takich, jak tokijska dzielnica Asakusa.
Pomimo że w niektórych wersjach gyūdonu można się doszukać śladów inspiracji tradycyjnym sukiyaki (w postaci dodatków takich jak konnyaku, pieczone tofu czy zielona cebulka), większość znanych restauracji podaje go w podstawowej wersji ze składnikami ograniczonymi do wołowiny z cebulą.
Sprzedaż w barach szybkiej obsługi mały|Matsuya to jedna z większych japońskich sieci restauracji specjalizująca się w gyūdonie mały|Automat do zakupu gyūdonu w restauracji Matsuya Gyūdon można zjeść zarówno w japońskich restauracjach jak i w sieciach barów szybkiej obsługi specjalizujących się w tym daniu. Do największych sieci należą Yoshinoya i Sukiya, ale także Matsuya, gdzie gyūdon nazywany jest gyūmeshi (牛めし).