Brużyca Wielka (alt. Brużyca-Wielka) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.
Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972.
Gromadę Brużyca Wielka siedzibą GRN w Brużycy Wielkiej tworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie łódzkim w woj. łódzkim, na mocy uchwały nr 34/54 WRN w Łodzi z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromadGromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin. Aniołów (z Krogulcem), Brużyca, Brużyca Wielka, Brużyczka Mała, Jastrzębie Górne, Sokołów, Zimna Woda, Franin (z wyłączeniem wsi Zwierzyniec A) i Szatonia (z wyłączeniem wsi Zwierzyniec B) oraz wieś Stara Wieś Piaskowice i zachodnia (od granic gruntów Starej Wsi Piaskowice) część kolonii Piaskowice z dotychczasowej gromady Piaskowice ze zniesionej gminy Brużyca Wielka w tymże powiecieUchwała Nr 34/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r.