7 marca 1658 mianowano go chorążym nadwornym litewskim. Funkcję tę sprawował do 1681. Poseł na sejm nadzwyczajny 1658 rokuStefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo – doktryna – praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 392.. Na sejmie 1658 został wyznaczony na komisarza do zapłaty wojska litewskiego. 9 listopada 1659 został porucznikiem chorągwi husarskiej kanclerza litewskiego Krzysztofa Paca. Na sejm 1664 został obrany na posła wojskowego. Poseł sejmiku połockiego na sejm nadzwyczajny abdykacyjny 1668 roku. Był na sejmie we wrześniu 1668 i podpisał akt abdykacji Jana Kazimierza. W 1669 podpisał elekcję Michała Korybuta Wisniowieckiego z województwem połockim. W 1671 brał udział w komisji wojskowej w Wilnie. Był członkiem konfederacji kobryńskiej wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1672 rokuLeszek A, Wierzbicki, Akt konfederacji wojska litewskiego zawiązanej w Kobryniu 22 listopada 1672 roku, w: Res Historica, t. 21, Lublin 2005, s. 137.. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa połockiego w 1674 rokuVolumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 155.. W 1678 został marszałkiem Trybunału Litewskiego. Ufundował dwa kościoły: w 1681 w Kniażycach Świętego Mikołaja dla dominikanów, do których miał wstąpić jego syn Aleksander, w 1682 w Berezynie dla bernardynów.